Sinekler

Odamın penceresini açmamla birlikte ışığa gelen sineklere..

En sadık dostlarım sinekler, beni uzun kış gecelerinde yalnız bırakmayan dostlarım, arkadaşlarım.. Çekilmez gecelerin müdavimleri... Dertdaşlarım, sırdaşlarım, efkar ortaklarım... Sizlere sormak istediğim birşeyler var.

Eğer ışığı açmasam hergece, gökyüzünü izlemek için çıkarmasam pencereden kafamı, sizde terkedip gider misiniz beni? Gerçekten sadık dostlar mısınız? Yoksa sizde sadece çıkar uğruna mı kurarsınız dostluğunuzu? Sever misiniz ki beni? Yoksa sadece ışığın büyüsü mü tüm bunlar? Sizlere kimi zaman kötü davranıyorum diye kızıyor musunuz bana? Yoksa öc almak için mi bu gelişleriniz? Yoksa siz de mi sevmiyorsunuz ki beni? Eğer öyleyse bilin ki bence ozaman sizde herkes gibisiniz.

Soruyorum sizlere, neden benlesiniz? Nedendir yalnızlığıma ortak olmanız? Nedir ışığı bu kadar çekici kılan? Yoksa gerçekten yalnız kalmamam için mi geliyorsunuz? Size anlattıklarımı anlatıyor musunuz herkese? İyi sır tutar mısınız? Vızıldamalarınızda kaç kişinin sırları gizli? Diliniz olsa anlatır mıydınız bildiklerinizi? Yoksa susmak daha mı etkili bir çözüm olurdu?

Sorulara boğduğum dostlarım "sinekler", mecazlar yüklediğim ufaklıklar yada herneyseniz... Siz gerçekten de her fırsatta öldürülmeye mi layıksınız? Sırlarımı saklamanın en iyi yolu anlattıktan sonra onları öldürmem mi? Kanatlarınız olmasa tanrıya kızar mıydınız? Yoksa bazen koşulsuz kabullenmek mi gerekir?

Boğduysam sorularımla sizi affola; zaten dertlerimle bezdirdiğim yetmiyormuş gibi..

Peki bari buna cevap verin: " Kavalyem olsa öpebilir miyim ölümü? "

Burak