Birkaç gündür okumak isteyipte elimde olmadığından okuyamadığım bir kitabı arıyordum. Kitap
Attila İlhan'ın "
Zenciler Birbirine Benzemez" romanı. Elime geçmesi bugüne kısmet oldu. Öyle sıfırını bulmayı bırakın kullanılmışını zor buldum vallahi. Ama severim ben eski kitapları. Hatıralarla doludur onlar; birçok insanın duygularının tanığıdır, sırdaşıdır. Birde mis gibi bir kokusu olur eski kitapların, bayılırım. Kitabı elime alınca ilk işim de bu oldu, koklamak! Derin derin içime çektim o güzel kokuyu, kitabın içinin güzelliği yansımış olmalı ki insan bırakamıyor da koklamayı. Kitap koklamak için midir, neyin peşindesin Burak diyeniniz olabilir, eski kitap kokusu manyağıyım ne yapayım yani? Neyse çok geçmeden kapağını kaldırıyorum kitabın, karşıma tükenmez kalemle yazılmış bir el yazısı geliyor: "
Mevlüt Ö. Buca Lisesi Ed. Öğret. İZMİR - Ankara 5.2.1975" 'Kim bilir ne anılara tanıklık etti bu kitap' diye düşünüyor, sayfayı çeviriyorum. Sayfayı çevirdikçe daha da ilginçleşiyor kitap.
Hemen kitabın ne kadar eski olduğuna bakmak istiyorum, gözlerim basım tarihini arıyor. Hem ne de olsa Attila İlhan'ın ikinci kitabı bu, kıymetli ve gerçekten 'yaşlı' kitap. Sayfayı çevirince donup kalıyorum, karşımda basım bilgileri...
Dost Yayınları Sayı:1
Ayda bir çıkar
MAYIS 1957
...
MARS T. ve S.A.Ş. Matbaasında
5000 adet olarak basılmıştır.
Aman Allah'ım diyorum, bu kitabın ilk basılma tarihi değil miydi? 'İmkansız!' diyorum içimden ve hemen internetten bilgileri tekrar kontrol ediyorum. Ve o da ne?!
# Zenciler Birbirine Benzemez (1957)# Kitabın ilk basımı 1957'de olmuştur.Ben şok içinde kalıyorum tabi. Ne yani? Bu Attila İlhan'ın ikinci romanının ilk basımlarından biri ve artık bana mı ait? Mutlu oluyorum bunu öğrenince ister istemez. Artık okumaya geçmem için hiçbir neden yok diyorum, sabırsızlık içindeyim ve meraktan çatlıyorum. Ve kitap özel mi özel oluyor gözümde iyice.
O kadar bahsettin, ne anlatır bu kitap diyorsunuzdur. "
Bu roman, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Paris'e dökülen savaş sonu insanlarının romanıdır." diye açıklıyor kitap kendini arka kapağında. "
Bu roman, XX. yüzyılın tezatlarını bütün keskinliğiyle duyan, aramızdan herhangi bir Mehmed Ali'nin, çıkmazdan kurtulmak için savrulduğu maceraları anlatıyor." diye devam ediyor.
"
Bu roman, bir gazetede yayınlanırken müstehcen sayılarak mahkemeye verilmiş ve beraat etmiştir." diye dert yanıyor bir de bize. Sanatı baltalama girişimini gözler önüne seriyor, dönemin geriliğini yansıtıyor bize.
"
Bu roman, Attila İlhan'ın en çok beğenilen ve kısa zamanda tükenmiş bulunan SOKAKTAKİ ADAM'dan sonra ikinci romanıdır." diye sözü bitiyor.
Bir kağıt parçası muamelesi gören kitabı 5 liraya alıyoruz bir arkadaşımla kitapçıdan. Oysa kitabın değeri manevi olarak da düşünülünce paha biçilemez bana göre. Acıyan gözlerle çevremdeki değer anlayışını sineye çekiyor ve elimde kitapla size bu yazıyı yazıyorum. Artık gönül rahatlığıyla uykusuz gecelerime eşlik edebilir bu kıymetli roman. He unutmadan, "mis gibi kokuyor, mis..."
Burak
