Gördüğüm Masallar

"Burada ümitler kelebekler kadar yaşar."

Kocaman adamlar illa kocaman adımlar atacak diye bir kural yok ya, biz de küçük adımlar atalım bugün. Yüreğimizin götürdüğü yere gidelim hadi. Örneğin Kadıköy'de balık-ekmek yiyelim önce, sonra İzmir'e geçelim, Kordon'da çimlere uzanıp gökyüzünü seyredelim saatlerce. Bulutlardan sevgiler yaratalım, hayallerimizi gökyüzüne çizelim. Pofuduk yastıklar gökyüzündeler aslında, bembeyaz çarşaflara mavi mürekkeple işaretlemişler sanki hayalgücümüzü. Antalya'da günbatımı harika olur, bilir misin? Güneş sıcacık bir deniz topu gibi sekerek gider denizin üzerinden. Ve gözden kaybolur. O giderken sen mavi dalgalar üzerinde turuncu sevdalar bulursun. Bulamadın mı? Bir gün elbet bulursun. Denizin üstünde uzanmış yatan bir vapur misali sevmelisin önce birini. Uyumadan önce masallar okumalısın. Sahilde yeşillikler üzerinde uçan bir kelebek tanıklık etmeli sevgine. Ellerini tutmalısın. Çünkü Ankara soğuk olur, üşür elleri, ısıtmalısın. O'nu Ankara'nın soğuğu kadar sevmelisin.

Burak

Sen Hiç Hiç Oldun Mu?

Bizi seven insanlar, bizi sevsin istediklerimiz, bizi sevmesini beklediklerimiz değillerdi.

Dostluktan bahsetmiyorum. Nitekim dostluk, kişiye bakmaksızın bize yakın olan herkesi sevmeyi ve kucaklamayı gerektirir. Arkadaşlığın temel taşı, size değer veren herkese hak ettiği sevgiyi yani sevgisinin karşılığını vermektir. İnsan ilişkileri garip şey. Bir dost edinmenin en kolay yoludur sizi seven birine düşünmeksizin karşılık vermek. Halbuki olay gönülle ilgili bir konu oldumu işler hiç de bu çerçevede gelişmiyor.

Bir sebebi olmaksızın, “neden?” diye sorulduğunda bir cevap bulamadığımız sevgiden bahsediyorum. Hani insanın elinin ayağının dolaştığı, mantıklı hareket edemez hale geldiği sevgiden. Doyasıya, kana kana sevmekten… Karşılık beklemeksizin atlayıp, karşılığını bulmak için çırpındığımız sevgiden… Kalp atışlarımızı iki katına çıkaran, ayağımızı yerden kesen sevgiden… Hani düşünürken doyamadığımız; tek başımızayken aklımızdan geçirdiğimizde, yanımızdan geçen birinin bizi aptal bir gülümsemeyle bulduğu sevgi var ya; sorduklarında hiiiiç diye yanıt verdiğimiz.

İşte o “hiç“e kimileri “aşk” diyor.

Sen hiç hiç oldun mu?

Burak