Her son bir başlangıçtır.
Burdayım yine. Kitabıma bir ayraç koymuştum, şimdi kaldırıyorum onu usulca. Merak ettirdiğim için özür dilerim. Sekiz günlük yaşam molası vereyim dedim, verdim.
Gerçek şu ki bugünü beklememin nedeni, son vizemin bugün olmasıydı. Oturdum çalıştım anlayacağınız..
Biraz soluklandım, birkaç yeni kitap okudum. Yürüdüm biraz. O en sevdiğim mevsim gelmiş, yürümemek olmazdı Aralık ayazlarında. Yürüdüm durdum, yollar hep kendime çıkıyor, bilirsiniz. Kış çocuğuyum ben, Ocak'ın o buz gibi soğuğunda, 28 sayısını gösterirken takvim yaprakları, Sovyet Rusya dağılırken, Türk cumhuriyetleri özgürlüğüne kavuşurken doğmuşum ben. Bu yüzden belkide içimdeki devrim ve özgürlük ruhu. Belkide bu yüzdendir sıcakkanlılığım, içimi ısıtmak için..
Burda kesmek olmaz deyip, vizelerimin bitmesinin verdiği rahatlıkla; insanların kış nedeniyle evlerinde olduklarından sık sık uğrayacaklarını düşündüğüm bu blogda daha iyi vakit geçirebilecekleri içeriklerle devam ediyorum.
Hem bu blog sigaradan sonra en büyük bağımlılığım benim. İstesemde çok zor bırakabilirim yani :)
0 yorum:
Yorum Gönder