Hasta oldum. Yediklerimin tadını alamıyorum. Üşüyorum. İzmir sıcağına ve ceket giymeme rağmen hem de. Grip diyorlar galiba buna. Tylol Hot içtim ama bir şeyin geçtiği yok, çok halsizim. Canım bir şeyler yazmak istedi ama bu kez ilham perilerimle aram bozuk sanırım. Hastayım diye onlar da terketti beni herhalde.
Eylül geldi. Sonbahar'ı koluna takarak hem de. Ne güzel bir mevsim. Kahvemi yapıp, ekranımın karşısına geçip, ceketimin kollarını parmaklarımın yarısına kadar çekerek oturmayı özlemişim.
Hapşurdum şimdi ama "iyi yaşa" dicek kimse yok etrafımda. Yine kendi kendime "iyi yaşa" diyorum. Çok hapşuruyorum bu ara. Fena hastayım.
Ne diyordum? Heh, ceketler, uzun kollular, sonbahar, havalar falan. Evet, kış gelsin artık. Çok özledim. Zaten hasta olup duruyorum, madem hastalıktan kaçamıyoruz bari soğuğu ve kışı doya doya yaşayalım. Kış çocuğuyum zaten ben, en çok kışı severim. Kalorifer petekleri, klima kumandaları, sobalar vesaire vesaire. Sıcak kanlı insanlar ısıtamıyorsa içinizi onlar yetişiyor imdadınıza.
Bir de şey var. Bir fincan kahve. Artık hazır kahve mi içersiniz, Türk kahvesi mi bilemem. Diğer kahve çeşitlerinden mi hoşlanırsınız, onu da bilemem ama bildiğim bir şey var: "Yalnız insanların ellerini kahve fincanları ısıtır."
Burnumu çekip duruyorum yahu, masanın üstündeki kahve - kül tabağı - bilgisayar üçlemesine kağıt mendil de katıldı şimdi. Hasta olmak çok fena bir şey, hasta olmayın iyi mi? Dikkat edin kendinize. Hele ki hasta olduğunuzda anneniz kadar üzülen biri yoksa yanınızda, o zaman pek kötü... İnsanın içinden hiçbir şey yapmak gelmiyor. İçtiğim sigaranın bile tadını alamıyorum. Menthollü sigara alır mısın diye mesaj attım şimdi en yakın arkadaşlarımdan birine, gelirken alıp bana verip evine geçecek gece. Bugün herzamanki gece gezmemize gidemedim zaten. Malum çarşı turlarımız, batak partilerimiz, Play Station 3 eğlencemiz, bir şeyler içmeye oturduğumuz kahveler ve diğerleri... Bugün hasta olduğumdan mahrum kaldım hepsinden. Evde çok sıkıldım yani.
Yeni bir diziye başladım, bilenler bilir "Game of Thrones". Güzel diziymiş, ilk sezonu bitirmek üzereyim, daha sonra da bölümlerinin çıkmasını beklemeyi planlıyorum. Bölüm bölüm takip etmesi keyifli oluyor. Zaten bu diziler ve filmler de olmasa neyle vakit geçireceğim evde bilemiyorum. Bu dizide sık sık geçen bir söz var, pek hoşuma gidiyor: "Winter is coming!"
Akvaryumumdan daha önce bahsetmemiştim. 4üncü senesinde de benimle yaşayacak bir balığım var. Cinsi chiclid. Malawi Chiclid. Mavi ve kocaman bir balık. İki tane akvaryumum var; toplamda 1,5 metre uzunluğunda. Ama bir tek chicled'im var içinde. Tek başına yaşıyor o da benim gibi. Birbirimize yoldaşlık ediyoruz. En sevdiğim dostlarımdan sonra gelir balığım. Çok seviyorum onu, uzun zamandır dert ortağımdır kendisi.
Battaniyemi çekip uyuyacağım bugün, diğer günlerin aksine çok geç yatmam sanırım. Belim de ağrır sonra zaten. Özlemişim üşürken sıcağa sığınmayı. Belki bir film açar, izlerken yarısında uyuyakalırım, bilemiyorum. Fazla plan yapmıyorum artık. Akıp gidiyor hayat kendi rayında.
Kazak giyelim, kazak. Kazaklar, ceketler, bereler, atkılar... Çok güzel şeyler. Ben çok seviyorum. Bir de yağmuru seviyorum. Bir deee karı seviyorum ama İzmir'e yağmaz pek kar. Bu kış birazcık bile yağsa ne güzel olur aslında.
Ne diyordum ben yahu? Kahve içiyordum bak soğuyor yaa. Gidiyorum ben, yazmıyorum daha fazla. Bugünlük bu kadar yeter. Uzun olunca okunmuyor zaten. Hadi gittim.
"Hapşu!"
Burak
0 yorum:
Yorum Gönder