Kapanmaz Yağmurun Açtığı Yaralar

Bir yudum daha aldım kahvemden. Klavyeden sesler geliyor. Yine sevdiğim şarkıları dinliyorsun, biliyorum.

Buralarda yağmur artık toprağa küstü, tıpkı benim sana olduğu gibi. Soğuk da kaçar oldu benden. Oysa severdim soğuğu. Sevdiklerimi hep elimden alır tanrı, tamam anlatmıyorum. Tanrı biraz meşgul olmalı bugünlerde.

Odam kahve kokusuyla dolu, düşlerimin yanakları kızarmış, ellerim herzamanki gibi titrek.

Bak yazıyorum. Umarım okumuyorsundur.

Sana söylemek istediğim şeyler var bugün;

İlki, seni se.. Yo hayır, ilk senden duyana kadar bu sözcüğü yasakladım kendime. Ama seni çok.

Diğeri, umarım o'nunla mutsuzsundur. Tıpkı benim gibi.

Sen bana birlikte olduğumuzda bıraktıracaksın ya sigarayı, 15 günden fazla oldu sigara içmeyeli. İsteyince oluyormuş. İsteyince bırakabiliyorum. Ve bugün sigaraya yeniden başladım. Umarım buna üzülmüşsündür. Gel, bırak demeni bekliyorum, n'olur gel. "Bırak" de, "beni seviyorsan" de. Bende sana "öl desen, düşünmem bile" derim. Belki sevdiğimi haykırmanın ötesine geçerim böyle. Kurtar hadi!

Islanan rüyalar gördüm, biraz tuzluydu. Yanaklarımdan süzülen deniz suyu değildi elbet.

Saat şuan 00:00, biliyorum beni düşünmüyorsun. Hatta umrunda bile değilim. Beni en çok bu acıtıyor biliyor musun, "umrunda bile değilim."

Mutsuzken hep yağmur yağsın, mutsuzken yağmurlar siyah yağıyor bu kıyıya. Simsiyah, tıpkı gece gibi, değil mi? Benim gibi sen de seversin geceleri. 

Güzeldir geceler.

Olur ya seni bir daha göremem, şimdiden: iyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler.

Unutmadan; bak sana şiir aldım: Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü - İsmet Özel