2

İnsanları ikiye ayırmam gerekirse, şöyle ayırırdım: "sarılabildiklerim" ve "sarılamadıklarım."

İnsan annesine sarılarak başlar hayata, sonra ailesine, sonra sevgilisine, sonra en yakın arkadaşlarına, sonra dostlarına ve akrabalarına... Mutlaka sevdiği insanlara sarılır insanoğlu. Veda ettikten sonra, tokalaştıktan sonra, hoşgeldin merasiminden sonra, sevindiğinde, üzüldüğünde, ağladığında, mutluluğunu paylaşırken, morali bozuk olduğunda destek olmak için vs. vs. İnsanlar sevdiklerine ve değer verdiklerine sarılırlar. Umursadığını gösterir karşı tarafın, hayatında bir yer ettiğini belirtir.


Sarılmadıklarımız ise bu çemberin dışında kalanlar, gerçek dahi olmayan kişilerdir. Yani yokturlar, aslında hiç hayatınızda olmamışlardır. Olmuş gibi yapmışlardır belki. Umursamadığınız ve sizi umursamayan kişilerdir. Sevmezler sizi ve sevilmezler genelde sizin tarafınızdan. Çok yakın gibi dururlar ama aslında kilometrelerce uzaktırlar ruhunuza. Bedeninize de uzaktır elleri. Yürekleri yetişemez hiçbir zaman sizin boyunuza. Boynunuza sarılmaya yetmez ruhlarının kolları.

Görülmeyene tutunabilir misin?
Olmayana sarılabilir misin?

Zaten yoksalar, yanılgılar abidesi bir varlıktan başka bir şey değildir o insanlar. Hayatlarınızdan en güzel zamanları çalarlar. Yürek hırsızıdırlar, sevgi emicilerdir.

- Atın onları hayatınızdan!

Geriye dönüp bakın, en azından ya yolda gördüğünüzde selam verip sarılmışsınızdır gerçekten hayatınızda olan insalara, ya hoşçakal derken, ya da bilindik sarılma sahnesi olan bir 'sevinç veya hüzün anı'nda.

Bu yüzden insanlar ikiye ayrılacaksa, sarılabildiğin -yani gerçekten hayatınızda olan insanlar- ve sarılamadıkların -yani aslında hiç olmayanlar- diye ayrılmalı.

Genelleme yapmıyorum, insanları ikiye ayırma derdinde de değilim. Ama konunun özü şu ki, bir insana sarılma şansınız varsa, asla ertelemeyin. Kaçırmayın o şansı. İmkanınız varken sarılın içinizden geldiği gibi. Sonra geç kalırsanız çok pişman olursunuz. Sevginizi göstermekten kaçınmayın.

Annenize, babanıza sarılın örneğin, yarın yanınızda olup olmayacaklarını bilemezsiniz. Sonra sarılmadığınız her dakika için pişmanlık duyarsınız.

Sevdiğinize sarılın örneğin, sevgilinize... Sevginizi göstermenin en iyi yoludur sarılmak. İlla bir bahane arıyorsanız, bir araya geldiğiniz ilk an atlayın boynuna, "hoşgeldin" deyin. Yada yanından ayrılırken bir "hoşçakal" sonrası sarılın yumuşacık, sarmalayın.

Dostlarınıza sarılın, arkadaşlarınıza. Sırdaşınıza sarılın, en yakın arkadaşınızı sarmalayın örneğin. Sıkı sıkı sarın, sevginizden şaşırsın. Hayatın daha yaşanır olduğunu hissedeceksiniz. Görün bak, hayatı hissedeceksiniz. Mutluluk damarlarınızda gezecek.

Sevgi olmadan yaşayabilir mi bir insan?
- O zaman sevginizi gösterin. En yakınınızdan başlayın mesela, yani kendinizden.

Hayata sarılın!

Burak